Wiolonczele

Wiolonczele

Niegdyś spychana do roli drobnego akompaniamentu wiolonczela, zapisała się na kartach dziejów za sprawą Jana Sebastiana Bacha oraz Josepha Haydna, którzy rozpisywali dla niej oddzielne, także samodzielne partie. Jest znacznie większe niż skrzypce czy altówka, ale także gra się na niej inaczej – trzymając ją między nogami i opierając na wysuwanej z pudła rezonansowego nóżce. Pod względem wizualnym posiada nieśmiertelne dla smyczków wycięcie o kształcie f oraz długi gryf z charakterystyczną główką ślimakiem. 

Instrumenty dla muzyków na różnym etapie rozwoju

Melomani, muzycy klasyczni, którzy wyczuleni są na każdy dźwięk, najmniejsze fałsze czy odstępstwa od normy mogą zdecydować się na wykonywane w całości ręcznie mistrzowskie wiolonczele lutnicze. Jako całkowicie nowe instrumenty wymagają one czasu do dostosowania się, drewno także jest materiałem, który może ulec zmianie, wpłynąć na inną jakość dźwięku. Jeśli jednak ktoś dopiero uczy się grać na wiolonczeli, szkoda przepłacać i wybierać spersonalizowane modele, zwłaszcza, że nadal nie umiemy wydobyć z nich tego, do czego są zdolne. Instrumenty uczniowskie, fabryczne powstały jako budżetowe propozycje właśnie dla takich osób. Kolejną z ich zalet jest sprzedaż w całym garniturze, to znaczy wraz z futerałem oraz smyczkiem. Do ich produkcji wykorzystuje się drewno klonowe lub świerkowe, które pozwala na zdobycie pierwszych muzycznych szlifów. Przejściowym etapem w karierze wiolonczelisty mogą być instrumenty manufakturowe, czyli tworzone przez kilka osób w różnych miejscach. Niejednokrotnie takie modele wydobywają z siebie silniejsze brzmienia niż ich lutnicze odpowiedniki.